„Niezwykłe przyrządy. Ucieleśnia się w nich, jak w formułach, nie znana laikowi myśl naukowa. W szczególności jednak zachwycała Neda sala operacyjna. Zalana była srebrzystym, matowym blaskiem. Instrumenty chirurgiczne groźnie błyszczały w szafach. Ogromna lampa bezcieniowa, stół operacyjny, stolik do operowania małych zwierząt, aparat do sztucznego oddychania, sztuczne płuca, sztuczne serce. Przyrządy rejestrujące pozwalały na uchwycenie w organizmie najmniejszych zmian funkcjonalnych.
Ze skąpych i skomplikowanych objaśnień Traubego przed oczami Neda stopniowo wyrastała koncepcja naukowa profesora. Nie od razu ogarnął jej wielkość, lecz wyczuwał ją jak nadciąganie huraganu.
— Bioprądy... — mówił profesor. — Bioprądy są potężne. Są one jak zapalnik, jak spłonka — detonator w pocisku artyleryjskim... Nie doceniamy ich roli, wykorzystując je wyłącznie jako wskaźnik funkcji fizjologicznych. To nie wystarcza.
Ned przysłuchiwał się z największą uwagą słowom profesora, starając się nie uronić nic z jego rozumowania, lecz to mu się nie zawsze udawało.
— Bioprądy łączą mózg z układem receptorów i efektorów — kontynuował Traube — ale można je wykorzystać i do czego innego. Pod wpływem bioprądu 9trumień elektronów w oscylografie kreśli krzywą o złożonej charakterystyce — elektrobiogram. No, a jeśli krzywa stanowi kod procesów mechanicznych układu sztucznego Co wówczas Zgaduje pan Tak więc, mowa jest o trzech ogniwach MÓZG — OSCYLOGRAF — MECHANICZNY UKŁAD WYKONAWCZY. Oczywiście, nie chodzi tu właściwie o oscylograf, lecz o wzmacniacz elektronowy i transformator bioprądów...“(7)