„Miarą nieokreśloności, chaosu czyli stopnia nicuporządkowania układu termodynamicznego jest entropia, która służy do ilościowego opisu procesów samorzutnych.
W układach odosobnionych entropia jest wielkością zawsze dodatnią i z natury rzeczy rosnącą. Rozważmy dowolny, ustalony w czasie obszar przestrzenny, o brzegu będącym regularną powierzchnią zamkniętą. Ciało znajdujące się w tym obszarze stanowi otwarty układ termodynamiczny. Zmiana entropii tego układu w jednostce czasu jest równa ilości entropii odpływającej przez brzeg (w efekcie konwekcyjnej i dyfuzyjnej wymiany energii oraz przewodnictwa ciepła) i produkcji entropii wewnątrz obszaru w tym czasie. Powyższy bilans entropii wyraża równanie różniczkowe
_f fdivIs=D. 0)
gdzie Q — gęstość ciała
s — entropia właściwa I, — strumień entropii (J)s — produkcja (gęstość źródła) entropii w jednostce czasu i na jednostkę objętości ciała Produkcja entropii (J)s w dowolnej makroskopowej części układu w procesach nieodwracalnych jest zawsze dodatnia (0S 0) a w procesach odwracalnych równa jest zeru ((J)s = 0). To tak zwane lokalne sformułowanie II zasady termodynamiki zostało podane przez Prigoginea „...w każdym makroskopowym elemencie układu produkcja entropii wywołana procesami nieodwracalnymi jest dodatnia...". Zawsze dodatniej produkcji entropii nie należy mylić z przyrostem entropii, który w układach otwartych może być dodatni, ujemny lub zerowy — w zależności od tego, czy odpływ entropii“(4)